Vreed heet zaterdag

Het ziet er niet echt super uit voor zaterdag...ale, om te zeilen toch niet zo.

Speculoos Race 14 november 2010

Zondag 14 November de speculoos race gevaren op het Galgenweel.

Jammer genoeg lieten er een groot deel van de vloot zich afschrikken door het weerbericht.

Er zou een beetje wind staan en een paar liter water vallen. Niets spectaculair dus maar toch weerhield dit een aantal om te komen opdagen.  11 bootjes aan de startlijn, en zoals altijd op het Galgenweel, spanning verzekerd.

Eerste reeks stonden we te fel.  Individuele terugroep en gelukkig terug gedraaid.

Maar met zo weinig wind, duurde dit wel even.  Dan maar aan een inhaalrace beginnen.

Gelukkig zonden er 2 toeren van driehoek lus op het menu, dus tijd zat om het een en ander op te halen.  Snelheid zat goed, hoogte kon wat beter, maar onder het motto “laat maar lopen die handel” haalden we al snel de eerste boten in.  Afkorting aan de gijpboei van de tweede driehoek met een derde plaats als gevolg.  Net niet genoeg tijd gehad om Wim nog in te halen.

Dan maar meteen lunch pauze houden ondanks dat Carl Winters gevraagd had om stand by te blijven.

Maar geen stress…de wind zakte van 1 kn true naar 0. Dus de Carl 40 minuten later mee aan de toog.

Tweede reeks goed weg, maar Marc  Cornelis was te snel en kwam vanuit een onverwachte hoek de 1^ste plaats kapen.  Gevolgd door een prachtig stukje verdediging zodat er geen inhalen meer mogelijk was.  We hadden ons al bij de 2^de plaats neergelegd, totdat Marc besliste om nog een rondje te zeilen.  Hij had niet gemerkt dat er maar 1 keer driehoek lus moest gevaren worden.  We hebben Marc  hiervoor uitgebreid bedankt!!! 

Derde race was nog meer shifterig als de 2 daarvoor.  Dirk Ghys wint de pot, voor Manu en wij laten ons schuren met 10 cm door de Marc.  Er moest precies iets recht gezet worden van de vorige race.

Op dat moment was er nog niets verloren.  We moesten alleen voor Manu eindigen in de laatste race.

Start was prima, liggen mooi voorop. Shiftje pakken samen met de rest van de vloot en wij komen in een privé header.  Manu knijpt een pak hoger en een 10 meter voorsprong is meteen 30 meter achtervolging.  Diezelfde race nog wat van posities veranderd door de mega shiften en uiteindelijk 4^de geworden.  Dit was voldoende om overall 2^de te eindigen. 

Een lekkere speculoos als beloning en met volgende week enkel nog de Dutse Wurste race op programma eigenlijk een mooie afsluiter van het seizoen. 

Drieske, alsvast bedankt voor het bangelijk jaar dat we samen hebben beleefd op den Herminator.

Volgend jaar een paar 1^ste plaatsen meer in plaats van zo vaak 2^de te zijn.

Over en out

Foto: Big Ben

Racing Around The World Alone

Tof promo filmke van de Vendee globe gasten....

Snipe wedstrijd 7 november 2010 "Antwerpse Handjes"

Voor de foto's van de 3de reeks, klik op de afbeelding.

Groot drama op komst!

Onderstaand artiekel las ik deze week in De Standaard.  Het ziet er niet goed uit.

BRUSSEL - Bebossing en klimaatverandering krijgen de schuld van een afnemende windsterkte op het noordelijk halfrond.

Sinds 1979 is de gemiddelde windsnelheid op het noordelijk halfrond vijf tot vijftien procent gedaald, melden onderzoekers van de universiteit van Versailles in het blad Nature Geoscience. Dat maken ze op uit de analyse van een lange reeks windmetingen (sinds 1979) in 822 weerstations in Europa, Midden- en Oost-Azië en Noord-Amerika.

Er wordt al langer vermoed dat de gemiddelde windsnelheid in sommige delen van de wereld afneemt. Onder meer vanuit de Verenigde Staten, China, Australië en sommige Europese landen waren afnemende windsnelheden gemeld. De Fransen hebben die anekdotische meldingen nu onderbouwd met een reeks betrouwbare metingen die in de loop van dertig jaar zijn verzameld. In bijna drie van de vier weerstations daalde in die periode de snelheid waarmee de wind waaide.

Een verklaring voor de vallende wind hebben de onderzoekers niet, maar ze kijken in de richting van de toenemende bebossing. Op het noordelijk halfrond zijn sinds 1979 veel stukken landbouwgebied braak blijven liggen, wat tot verruiging heeft geleid — op de verlaten akkers zijn struiken en bomen gaan groeien. Dat ruwere aardoppervlak absorbeert een deel van de energie van de waaiende wind en zwakt hem af.

De onderzoekers schrijven 25 tot 60 procent van de afnemende windsnelheid toe aan deze verruwing. Voorts vermoeden ze ook een effect van de klimaatopwarming, die de circulatie van lucht in de atmosfeer beïnvloedt. Dit effect zou voor 10 tot 50 procent van de afnemende windsnelheden verantwoordelijk zijn.

Voor de windmolensector brengt het onderzoek geen goed nieuws. Weliswaar hebben de weerstations de wegvallende wind gemeten op een hoogte van tien meter, en draaien windturbines doorgaans tussen vijftig en honderd meter hoog, maar het is moeilijk voorstelbaar dat hogerop helemaal niets voelbaar zou zijn van een tien procent zachter waaiende wind beneden. Voorlopig zullen windturbineparken er weinig stroom aan verliezen, voorspelt Robert Vautard in Nature, maar als de trend doorzet zouden de verwachte opbrengsten van deze schone energiebron wel eens kunnen gaan teruglopen.

De laatste reeks van het EK Melges 32

Dit filmpje hadden jullie nog te goed.
De laatste reeks van het EK Melges 32 in Cagliari/Sardinia.
Een slordige 35kn en zo ging het er bij de collega's aan toe.
Het is eens iets anders dan met de Snipe op het Galgenweel wat cruisen....

Snipe wedstrijd 17 oktober 2010

Klik op de foto om naar het album te gaan.

Snertrace 2010

Een prachtige 1ste editie van de Snertrace 2010.
Een mooi windje uit het Noorden, met mega shiften als gevolg.
Maar stralende zon, 5 reeksen up and down met spreadermark en gate maakten heel veel goed.
Veel wissels van possities in de top, maar uiteindelijk trok Jan aan het langste eind, voor nonkel Guy en de Herminators.
Hieronder een aantal foto's van de laatste reeks.

Antwerp Race 2010

Beter laat dan nooit.  Dus toch nog gauw een kort verslagje over de Antwerp Race.
De uitslag is niet echt om te op te scheppen, maar de 2^de reeks van de Antwerp Race hebben we wel op onze naam kunnen schrijven.

Zaterdag ochtend om kwart voor zeven stond DEN taxi van Antwerpen voor de deur, met niemand minder dan Mister Antaerprace himself achter het stuur. Wij op tijd naar Breskens in de potdichte mist.  Ik dacht eerst dat het aan mij en de vrijdag avond lag maar het bleek dus toch wel echt mistig te zijn.

Veilig en wel, maar niet te snel in Breskens toegekomen, ligt onze schipper nog in bed.  Met excuus, “ik was mijne wekker vergeten aan te zetten”.  Kan al is gebeuren uiteraard na 2 wittekes.

Maar gene stress, we zijn op tijd vertrokken, wat achteraf veel te vroeg bleek te zijn.

Ook op het water was er geen hand voor de ogen te zien.  Oef, klonk het vanachter, ik dacht dat ik te veel wittekes had gedronken, maar tis hier gewoon zo mistig…   Iets wat het commitee ook gedacht moest hebben, want om 9 uur trokken ze uitstel.  Zo’n 40tig minuten later eindelijk wat zon, dus algauw starten.  Ik moet toegeven, het is toch altijd weer wennen , een wedstrijdje in CR varen.

Zowat de helft van de vloot was op 1 minuut vertrokken, op de VHF hoorde “ik denk dat het algemene is”, en op het startschip was het individuele terugroep.  Ondertussen was de mist alweer terug, zodoende zo maar 2 zeilnummers hebben kunnen noteren omdat ze de rest niet meer zagen. Goed bezig die mannen…. Maar soit, we waren weg, niet echt met souplesse maar wat wil je als je er zo vroeg uit moet.  Inhalen dan maar, wat eigenlijk best goed lukte in de mist. Niet dat we een of andere local aan boord hadden, maar de wil was er en de wind was er ook uiteindelijk ook.  Helaas dat laatste niet voor lang.  Tegen alle moeite die er gedaan was om de boot zo licht mogelijk te maken hadden we toch een probleem om goed vooruit te komen.  De Willy stelde nochtans voor om algauw alles leeg te drinken  zodat we nog lichter zouden zijn, maar zijn Kathy was hiervoor niet echt in de stemming.

Alhoewel ik het vermoeden had dat de 2 navigators wel stiekem aan de drank zaten.  Met twee keken ze elk naar een kaart en nog slaagden we erin een boei aan de verkeerde kant te laten.  Tegen stroom terug en 4 boten die ons voorbij zeilden.  Die we ook nooit meer hebben terug gezien.  Verder nog wat discussies aan boord om volgende boeien links of rechts te laten, maar al een geluk dat we de Neus mee hadden die zoals altijd het hoofd koel blijft houden.

Uiteindelijk 10^de geworden op de 67 deelnemers in onze klasse.  Al bij al niet slecht voor onze boot/team in deze omstandigheden.

VVW Galgenweel clubkampioenschap

Afgelopen zondag op het Galgenweel het tweede deel van het clubkampioenschap gevaren.

Het eerste deel was in mei en heb ik met Senne gevaren.  Maar na een of andere stunt met het skateboard en een paar weekjes gips moest Senne forfait geven voor het tweede deel.

Dan maar op zoek naar andere bemanning.  Wat absoluut niet evident bleek te zijn.  Na een paar pintjes de “vaste bemanning” van opa Ghys mogen lenen.  En met succes!

We stonden 2 punten achter Jan  en zonder aftrek race betekende dit dat we de turbo moeste inschakelen.  Eerste race van de dag een paaltje, tot zover op schema.  De tweede race was iets meer  met spanning getint.  Paar discussies over wat regels, boten die elkaar raken en tot slot van rekening een 420 die de race wint.  Jan dus een 2, wij een 3.  Als we de volgende race winnen en Jan is 2, dan heeft Jan gewonnen.  Dus er moest 1 boot tussen ons beide zitten om gelijke stand te hebben in de punten en dan zou de titel naar ons gaan.  De 3^de start iedereen op zijn eigen plek op de lijn.  En in de perfecte volgorde rond de 1^ste bovenboei, namelijk wij 1, Wim 2 en Jan 3.  Maar dan moesten zowel wij als Wim onze positie behouden.  En twee keer driehoek – lus op het Galgenweel is lang, heel lang.

Maar Wim zat blijkbaar in de groove en leverde mooi verdedigwerk.  Dus voor de Herminator een overwinning rijker en een prima training achter de rug. 

Aanstaande weekend is het grote boten koers, en niet zomaar eentje.  Namelijk de Antwerp Race met de Atalante (Swan 46).

Adios amigo’s

Nieuwpoort 18/19 September 2010

2de selectiewedstrijd voor het WK in 2001.

Het zou vooraf spannend worden, en zo is het ook gebleken.

Zaterdag een matig briesje uit ??? zowat overal, behalve waar dat wij zaten.  En golven die je het gevoel gaven van met de snipe in een wasmachine te zitten.  Het kopke wilde zaterdag niet echt meewerken, en de snelheid/hoogte al evenmin.  Uiteindelijk met toch wat meer spanning gezeild en de vitesse kwam zoetekes aan…  Maar misschien op het verkeerde moment, met als gevolg, OCS in de laatste race, net toen we als 3^de over de meet gingen.  Maar zoals vroeger Rob wist te zeggen, “ Als je nooit OCS vaart, dan start je als een lapzwans”.  Dus dat zijn we in ieder geval niet.  ’s Avonds na een veel te lange dag op het water dankzij het comité toch maar eens alles opmeten en kijken waar het probleem zat.  Wat bleek achteraf dat we de hele dat met veel te weinig spanning voeren. 

Morgen hadden ze ietsjes meer “mannenweer” voorspeld, dus de verstaging alvast een gaatje lager.  Checken of we voldoende spanning kunnen trekken en nog wat reserve inbouwen, en de Herminator was weer klaar om de inhaalrace te starten.

Zondag begon de tactiek al op de wal.  Lang genoeg uitslapen want we starten als laatste, dus das 50 minuten later dan de Cadet (als ze over de lijn geraken uiteraard).  Zo gezegd zo gedaan.  Wij later naar buiten, maar wie zien we op ons wachten??? De mannen met de boeien.  Miljaar miljaar miljaar, kunnen we toch nog een uur onze neus leeg vreten en koud lijden.  De eerste race was er nog niet echt de wind waarop we gehoopt hadden.  Maar we mochten toch al eens een stukske hangen wat ons ten zeerste plezierde.  Samen met Manu aan de boei en om een of andere reden schiet Dries dan in paniek.  Wij overstag om toch nog net bakboord te hebben op Manu, vergeten we de fokkeschoot uit de klem te halen.  Bijna op ons dak, nog juist kunnen corrigeren en dan maar als 3^de rond de ton.  Verder allemaal achter elkaar een scheef parcours varen en netjes als 3^de over de lijn.

2^de race na een lunch pauze die we op het Galgenweel nooit hadden overleefd door een alcoholvergiftiging was het eindelijk beginnen doorwaaien uit een volledig andere hoek.  Dus tijdens de startprocedure uitstel omdat de wind was gedraaid en de baan moest verlegd worden.  Enkel voeren er nog 5 andere klassen rond op de baan waarop we nog moesten wachten alvorens de boeien gelegd konden worden.  En aangezien er toch wel een pittig windje kwam opsteken waren de boeienboten druk in de weer met cadetten en splashen op te vissen.  Eigenlijk een mooi werkje voor de Marine of de garnaalvissers uit Oostend.  Spektakel gegarandeerd!

Uiteindelijk na meer dan 2 uur wachten de 2^de race gevaren en er zat progressie in.  2^de over de lijn vlak achter Manu. 

De derde race was er eentje voor in de boekskes.  25kn, een goeie golfslag en dus alles op standje oorlog.  Voor de race dachten we nog dat we samen met spike derde konden zijn als we voor hem eindigden, maar blijkbaar door de koude waren we vergeten dat ze de dag ervoor een paaltje hadden gezeild.  (Spike, de flo hiervoor al bedankt?  Want dat had anders niet waar geweest!)  In ieder geval, de motivatie was er want we wilde Spike wel nog eens een déjà vu van het OBK bezorgen.  Dus Spike een klein beetje in de gaten houden voor de start en dan zien we wel.  Die gek vaart maar weg van de lijn en wij er achter.  Ik zei nog tegen Dries, als hij overstag gaat gaan wij ervoor en dan zitten we goed.  Maar die bleef maar doorvaren, en verder en verder en …. Tot op een gegeven moment dat we achterom keken en zeiden van nu maar als eerste overstag te gaan of we komen te laat.  Wij dus overstag en volle chasse naar de lijn en precies op het schot over de lijn.  Even rond kijken en tot grote verbazing was enkel Manu mee op de lijn.  Efkes achterom zien, en toen zagen we Spike, nog achter Dirk rond het startschip varen.  Blijkbaar een garnaalkroketje gaan eten in Oostende die twee.  En vermoedelijk met de rest van de vloot, want meer als vier snipes waren er niet meer.

Die race hebben we van begin tot einde voorop gelegen, wat voor Dries blijkbaar saai werd.  In 25kn was het best wel overleven aan de boven ton en dus besloten we  om de 1^ste keer in de Herminator carrière te kapseizen.    Gelukkig niet naar loef zoals iemand anders die dacht ons nog even in te halen en kregen we snel alles weer recht en iedereen aan boord. Snel gijpen zodat we aan loef zitten van Manu die toen net naast ons lag en dan maar alles leegvaren en overleven.  Water hadden we aan de boei en dan volle bak naar de laatste ton.  En VOLLE bak was echt niet overdreven.  Nog nooit zo snel met een snipe gegaan en het smaakte naar meer!   Het begint bijna een traditie te worden maar de laatste race staat op onze naam.

Uiteindelijk 4de geworden achter Spaajk Poeperson, Jan 1ste en Prutske 2de.

Misschien volgend jaar deze wedstrijd maar schrappen als selectie???

Adios amigos en tot  later.

Jack O'Neill

Een bangelijk filmpje van Jack O'neill, de uitvinder van de wetsuit destijds.
Ge kent die pakskes nog wel van toen, Robeir zeilt er nu en dan nog eens mee in zijn pomodori Snipe.

Enjoy the movie....

Foto's Zwintriathlon 2010

Foto's genomen door mijn klein zusje, Corrie Van Pelt.

Meer foto's te zien via de link, klik hier.

Snipe wedstrijd Sodipa/SRNA

Afgelopen zondag is er weer snipe gezeild geweest.
Klik op de foto hieronder om de overige foto's te bekijken.

Zwintriathlon

Het was afzien, en al meteen in het begin van de 45 kilometer op de fiets kwam de fif met de hamer langs, en het was ne grote zware hamer.

Krampen, volledig kapot en de spirit was ver te zoeken, enkel de vraag, “wa ben kik hier godsnaam aan het doen” kwam meer dan een keer naar boven. Maar ja, dat komt ervan als je amper hebt getraind en Torben de nachten voor de start toch maar weer eens zijn klok op Miami tijd heeft gezet.

Het zwemmen is altijd al een drama en een zwak punt voor mij. Ik snap nu waarom de liefde voor het zeilen zo groot is, je begeeft je namelijk boven het water en er niet in. Grote paniek dus, want van de bodem was er niets te zien, zelfs mijn eigen handen zag ik niet eens voor mij. Verder was het ploeteren tussen het losgekomen gras en de hopen algen. Wans als er al een klein 1000 man voor je is gestart, durft er wel het een en ander los komen onder water. Dus maar de klassieke Van Pelt start, op het gemakje 600meter schoolslag en de laatste 400 iets dat op crawl moest lijken.

 

Dan met krampen in de kuiten op de fiets voor een tochtje van 45km. De Frankie had ’s morgens nog op de radio verkondigd dat er niet veel wind zou staan. Daar klopte jus t de ballen van. Het was precies alleen maar tegen de wind in stampen, behalve het laatste stuk op de dijk waar ik eindelijk nog eens boven de 40km per uur kon bollen op de Orbea.

Normaal kijk ik dan uit naar het laatste onderdeel, de 10km lopen, maar ik was eigenlijk al helemaal leeg gestreden. In de wissel van de fiets naar het lopen nog eens vergeten te eten. Dus met honger in de loopsloefkes. Gelukkig was er enorm veel volk langs de dijk waar we 2 lussen van 5 km moesten lopen die je echt vooruit schreeuwden. En natuurlijk was het einde in zicht. De finish, een medaille, pistolets en gratis bier, zoiets als frisdrank voor de echte atleten.

Uiteindelijk valt de uitslag nog mee, 274ste en 24 seconden achter de schoonbroer (Miljaar he, had ik dat geweten…).

Qua parcours en organisatie was het echt perfect georganiseerd. Ze zien mij hier volgend jaar zeker terug, in grote vorm!

Ciao

Breskens sailing Weekend deel II.

Het zit erop. Een vermoeiend weekend is achter de rug.

Uiteindelijk zaterdag en zondag weer gevaren met behoorlijk veel wind.
Zaterdag 3 races up and down gezeild. De eerste race lagen we er goed bij. Er zat zelfs een top 3 in, tot dat de spi maar liefst 10 keer rond de voorstag zat gedraaid. Einde race 1.
Race 2 en 3 waren redelijk. Behalve de voordekker die niet meer mee wilde (blijkt wel vaker voor te komen).

Gisteren waren de voorspellingen niet echt gunstig. Tussen de 20 en de 25kn vanuit het zuid westen.
Na de middag toenemend tot een knoop of 35. Dus rondje plaat was de boodschap van het comité. Voor de wind start, iedereen een beetje afdekken en ophouden. Uiteindelijk zijn de snelle boten weg en begint iedereen zich te positioneren…. Tot aan het einde van de smalle geul. Met vier boten naast elkaar, wij als binnen boot gepositioneerd gaan we naar de laatste rode ton van het geultje.
Deze bakboord ronden, en vanaf daar richting Vlissingen en zo terug naar Breskens.
Het rakje was erg diep voor de wind varen en er kwamen af en toe pittige vlagen opzetten, tot we volledig in de chinees gingen. En het was een mooie chinees, met zweet druppels bij ons op het voorhoofd en koud zweet op de zeilers naast ons hun voorhoofd. Want het schol maar een centimeter of 15 of we hadden 4 schepen midscheeps geramd. Soit, dat hadden we het afgelopen weekend nog niet meegemaakt, dus konden we dit ook alweer afvinken. Daarna een uurtje stroom mee, tegen de wind in beuken naar Breskens, een paar boten inhalen, afmeren en opruimen.


Uiteindelijk vlak na de Swan 45 Hakweye 7de geworden, met de Moana als Nederlands kampioen, vlak voor de Antilope en de Checkmate. Antilope had alle touwtjes in handen om te kunnen winnen maar was net iets te gretig in het eerste spirak na de start. Waarop de “Rock” star Bouwe Bekking met een klein loefduel antwoordde. Gevolg hiervan was de Antilope een penalty moest draaien en de Moana boys moest voorlaten.


Woensdag staat de zwintriatlon op programma. Nagenoeg geen voorbereiding achter de rug, dus ik ben eens benieuwd. Het zullen 1000 meter schoolslag worden.

Breskens Sailing weekend dag 1

Een dagje zeilen bij de boeren…


Hoe kunnen ze het verzinnen. Vandaag een lange baan gezeild van 38.6NM. Op het eerste zicht niets mis mee, maar toen moest er gevaren worden… 1.2NM kruisrak en 2.5NM reach onder spi. Dus de overige 34.9NM kamelekoers achter elkaar. Wie deze baan heeft kunnen verzinnen moet echt een kampioen zijn. Een normaal iemand lukt het niet om op 38NM maar 2 gijpen er 2 overstagen te forceren. En dat allemaal op een Synergia 40. Een boot die ontworpen is om in de med up en down te varen in licht weer. Dus zeker niet in 20-25 knopen wind op het kanaal of in de monding van de Wester Schelde waar af en toe al eens putten durven te staan.

Uiteindelijk hebben we het overleefd, zonder brokken en zijn we 7de geworden op 19.

Vanaf morgen staan er up en down races gepland, dus daar zouden we beter in moeten zijn.



Tot morgen,

Maxim

OBK Snipe 2010

Foto's genomen door Jan Melis

Open Belgisch Kampioenschap Snipe 2010

Afgelopen hebben we gestreden voor het Belgisch kampioenschap. Prachtige weersomstandigheden, die het me nu nog moeilijk maken een verslag neer te pennen.
Zaterdag een 20 knopen wind, zondag variërend tussen de 18 en 12. Met als gevolg dat er spieren zeer doen waarvan ik niet wist dat die er waren.

Belgisch kampioen zijn we niet geworden, maar met een derde plaats zijn we zeer tevreden alhoewel er meer te verdienen was. Het Deense team was vrij dominant en was ondanks een iets mindere 2de dag niet meer in te halen. De tweede plaats ging naar Manu en Ann die zich zeer sterk toonden op zondag. En gelukkig waren ze in vorm op zondag want de laatste race was het voor ons erop of eronder. Wij moesten voor spike en Greet eindigen met minstens 2 punten verschil om gelijk derde te worden in de einduitslag. Na een minder start overstag moeten gaan, rechts af naar de wal.
Waar de wind maar bleef draaien. Tijd om overstag te gaan! Vanaf dat moment lagen we vrij ver voor op kop maar met spike op een derde plaats. Wij konden niet beter doen, dus Spike zijn lot lag in eigen handen. En wat moest gebeuren, gebeurde ook. In het laatste voordewindse rak zet Manu zijn turbo aan en gaat Spike onderdoor. Niet dat we dit gezien hebben, maar we konden het een en ander horen op de achtergrond….
Dus op dat moment staan we gelijk derde. Vervolgens steekt Ben Spike nog voorbij in het laatste kruisrak en zijn we zeker van onze bronzen medaille.

Er is nog heel veel werk aan de winkel, maar alles gaat in de goede richting bij team Herminator.

Aanstaande weekend vaar ik het ONK IRC met de grote boten, en is het wachten tot 18/19 september om nog eens met de snipe te koersen in Nieuwpoort.



De volledig uitslag van het OBK is te volgen op:

http://www.rycb.be/UserFiles/File/Wedstrijden/2010/OBK2010SNIPE_RESULTS.pdf
Tot gauw,

Een stijve hark!

Benelux kampioenschap 2010

Onder het motto: zij die er niet waren hadden groot gelijk!
Zaterdag vertrokken we naar de start die om een of andere rede niet ver genoeg kon liggen met een rustig briesje en een stralende zon.
Met andere woorden, korte broek, marcelleke en een zonnebril was voldoende.
Halverwege het naar buitenvaren zag de coach het niet goed komen en besloot ons dan toch maar naar de start te slepen.
“Want ik denk dat je anders te laat gaat komen”.
Hij had gelijk en ongelijk. We hadden tijd genoeg om tot daar te zwemmen/roeien, we hadden er niet geraakt al zeilend.
Conclusie, tot half vier liggen wachten en zwemmen tot het verlossende signaal kwam: geen koers vandaag.
Een kwartier later, 15kn wind….



Dag 2 zag er beter uit.


Ne goeie woei vanuit het noorden.
Droogpak aan, stof van de hangbroek kloppen en wegwezen.
Na een half uurtje aan de startlijn aangekomen.
Tiens, waar zijn al die snipes?
Vertrokken met 3 boten aan de start, bovenboei nog maar met 2, die de race ook hebben uitgezeild.
Dan een drie kwartier wat zeilen slijten, naar Finnen kijken die zinken of laser zeilers die hun boot verlaten.
Uiteindelijk weer dezelfde vlag als de dag voordien: geen koers meer vandaag.
Einduitslag:
1. Team Herminator
2. Nicolas en Thomas van Schaftingen




Hopelijk volgend weekend beter weer.


Volledige uitslag te bekijken: http://www.rycb.be/UserFiles/File/Wedstrijden/2010/BENELUX%202010_Resultaten.pdf